tag:blogger.com,1999:blog-177121842011-11-28T00:30:16.563+01:00<br><br>Op deze blog zullen we regelmatig verslag uitbrengen over onze reizen en reisplannen. Zo kunnen jullie allemaal een beetje mee op reis!Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-54133360552041574052008-04-24T15:41:00.001+02:002008-04-24T16:01:12.954+02:00

Hallo allemaal,Snel een korte post om jullie te laten weten dat de dagen van deze blog geteld zijn. Ik heb besloten niet langer van blogspot gebruik te maken voor onze reis en persoonlijke blog.Maar vrees niet, onze posts zullen nog steeds te lezen zijn hoor!! Ik zette immers een nieuwe blog op met de WordPress engine. Deze laat toe op m'n eigen webstek te bloggen, wat een meer flexibele

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-22152388868544658072007-11-16T12:55:00.000+01:002007-11-18T13:01:54.938+01:00

Vóór we onze taxi naar de luchthaven nemen, wandelen we nog een laatste keer over de Sisowath Quay naar een leuke resto voor het ontbijt. De rit naar de luchthaven verloopt vlot, vermits de ochtendspits al achter de rug is. Aan de check-in balie kunnen ze ons wel nog geen boarding pass van Londen naar Brussel geven, dus dat wordt nog spannend. Verder verloopt alles weer vlot, zoals eigenlijk

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-43429134763227239412007-11-14T12:30:00.000+01:002007-11-18T12:45:25.844+01:00

We hebben besloten om vanuit Kep pas de bus van 12.30u terug naar Phnom Penh te nemen. Onze laatste voormiddag genieten we dus nogmaals in onze hangmat van de rust in Kep. In Phnom Penh nemen we terug onze intrek in het Cozyna hotel. Gelukkig hebben we aan het begin van onze reis gereserveerd, want het is duidelijk al een stuk drukker dan toen we aankwamen drie weken geleden. Het begint weer

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-85822947224780570562007-11-13T12:23:00.000+01:002007-11-18T12:44:06.969+01:00

Na de vermoeiende uitstap naar Bokor, nemen we de volgende morgen de bus naar Kep, aan de Golf Van Thailand. We hebben een kamer gereserveerd in Vanna Bungalows, een paradijsje in hillside Kep. Onze kamer is eigenlijk een houten bungalow met een groot terras met hangmatten, dat uitkijkt over de zee en de eilandjes in de buurt. Net na onze aankomst begint het te regenen. Dan maar optimaal

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-39310887010929047002007-11-11T13:44:00.000+01:002007-11-18T12:43:27.953+01:00

Via de guesthouse hebben we een dagtrip naar Bokor Hill Station geboekt: de ruines van een aantal gebouwen uit de tijd dat Cambodja een Franse kolonie was, bovenop een berg, midden in een natuurreservaat. De weg er naar toe is... weg! Gedurende twee uur hobbelen en schokken achterop een pickup met houten bankjes... Bovendien heeft het 's nacht geregend en hangen de heuvels rond Kampot in de

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-77856476248130606472007-11-10T13:38:00.000+01:002007-11-18T13:06:52.191+01:00

's Morgens in Takeo besluiten we te gaan ontbijten in het restaurant aan het water. We dachten gisteren een omelet op de kaart gezien te hebben, wat voor ons synoniem is voor een westers ontbijt. Probleem : hetgeen wij aanduiden op de kaart als omelet, blijkt er niet te zijn, wat ons vreemd lijkt in een land waar eieren met de kilo gegeten lijken te worden... Wim probeert nog tevergeefs een kip

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-79148675913860664882007-11-09T13:32:00.000+01:002007-11-18T12:42:14.136+01:00

Met de bus gaat het van Kompomg Chnang naar Phnom Penh; daar hebben we geluk, want we kunnen meteen overstappen op de bus naar Takeo, die al staat te wachten : onze verovering van het zuiden van Cambodja is begonnen! Op de bus naar Takeo zijn wij de enige Westerlingen; niet verwonderlijk want de meeste toeristen lijken Takeo links te laten liggen en rechtstreeks naar Kampot of de stranden in het

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-52039421976147786152007-11-08T13:47:00.000+01:002007-11-18T12:41:47.978+01:00

Met de bus komen we na een drie uur durende rit aan in Kampong Chnang, een niet-toeristisch provinciaal stadje aan en op het Tonle Sap meer.Een motodup had ons direct gespot en wilde ons per se meenemen naar zijn guesthouse. Vermits we de naam al gehoord hadden in de Reiswijzer verslagen hebben we het maar geriskeerd, maar het hotel bleek vol te zitten. In het tweede hotel dat hij ons wilde

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-46030061414340977022007-11-07T13:27:00.000+01:002007-11-18T12:41:20.361+01:00

Vandaag maken we twee motortrips op het platteland rond Battambang, met twee drivers die door de hoteleigenaar zijn aanbevolen (we hadden eigenlijk een andere gevraagd, maar die bleek bezet): Sorphong en Phi-lay. Deze zijn een echte aanrader!De eerste trip voert ons naar een Ankoriaanse tempel via een mooie route waar we het alledaagse leven leren kennen : het maken van sticky rice met kokos in

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-30345855470872050012007-11-06T12:53:00.000+01:002007-11-18T12:40:47.469+01:00

Om 6u stipt komt het busje van de bootmaatschappij ons oppikken aan ons hotel in Siem Reap; alleen is er slechts plaats voor 1 persoon; Dan maar met ons tweetjes op 1 plaats geperst en op weg naar... nog een hotel! Er blijkt nog een persoon mee te moeten, maar dit is echt onmogelijk. De onfortuinlijke passagier moet dan maar met een moto achter ons aan; en dan maar hopen dat haar rugzak (die

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-69168254180809105932007-11-05T12:17:00.000+01:002007-11-18T12:39:58.262+01:00

Vandaag alweer om 7u op pad (de rust bij de tempels is ons gisteren goed bevallen!), met de fiets deze keer. De fietsen konden we huren bij het hotel. Het zijn zogenaamde "white bikes"; van de 2 dollar huurprijs gaat 1,5 dollar naar een goed doel in Siem Reap. De fietsen zijn in goede staat (alhoewel Wim liever een stoere mountain bike had gehad ipv een damesfiets ;-) Dus wij op weg naar het

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-76892553455892816332007-11-04T11:35:00.000+01:002007-11-18T12:39:23.571+01:00

Vandaag extra vroeg opgestaan, zodat we voor de massa al bij Ta Prohm zijn. Op aanraden van verschillende reisverslagen hebben we twee tempels van het kleine circuit apart genomen, omdat anders ons programma van de laatste dag wel heel overladen zou zijn.Ta Prohm, de tempel waar een aantal scènes van Tomb Raider opgenomen werden, is nog voor een groot deel overwoekerd. Het is een vrij rommelig

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-71052696405112688052007-11-03T11:21:00.000+01:002007-11-18T12:38:53.625+01:00

Na een lekker ontbijt (dikke toast van bruin brood : eindelijk eens geen eieren!) staat Chom, onze driver, ons al op te wachten om 8u stipt om naar de tempels te vertrekken. Vandaag staan een verre tempel, Bantay Srei, en het groot circuit van Angkor op het programma.Eerst een drie-daagse pas kopen voor het hele gebied : dit gaat zeer vlot, zodat we al snel weer op pad zijn.De eerste stop brengt

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-21373246548193130242007-11-02T11:08:00.000+01:002007-11-18T12:38:28.085+01:00

We nemen de bus vanuit Kampong Thom, maar deze vertrekt wel een uur later dan we doorbelden naar ons hotel in Siem Reap. We treffen dan ook geen pick-up aan de terminal, maar dat bleek achteraf meer te maken te hebben dat het hotel 16u had begrepen en niet 12u wanneer we effectief aan moesten komen. Uiteindelijk komt het op hetzelfde neer, en nemen we een tuktuk naar The Villa. We boeken hem

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-51774399507077994652007-11-01T12:47:00.000+01:002007-11-18T12:37:48.305+01:00

't Is 1 november en we arriveren in Kampong Thom. Vanuit dit stadje gaan we de pre-Angkor tempels van Sambor Prei Kuk bezoeken.De busverbinding ging heel vlot en de tuktuk die ons in Kampong Cham naar de busterminal doet belt voor ons ineens z'n maatje in Kampong Thom die ons op z'n moto naar de tempels zal brengen. Deze blijkt dezelfde te zijn als uit een van de verslagen van de reiswijzer!!

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-74949789024920680332007-10-31T12:33:00.000+01:002007-11-18T12:37:12.358+01:00

Tijdens de busrit naar Kampong Cham (31/10) zitten we tussen een heleboel vriendelijke mensen in het busje. Ze deelden nl de lokale lekkernijen met ons: bamboeschors gevuld met sticky rice in kokosmelk en soja(?)bonen. Aan de smaak te oordelen zat er ook wel wat suiker in.Vroeger dan verwacht komen we aan in Kampong Cham, maar toch hebben we niet genoeg tijd voor een fietstochtje op het

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-57366474764084447982007-10-30T13:41:00.000+01:002007-11-18T12:36:37.619+01:00

De derde nacht in Ban Lung begint het rond vier uur 's nachts te regenen om slechts de volgende dag op de middag te stoppen. Onze trekking valt dus letterlijk in het water, dus dan maar de tijd genomen om onze leesachterstand wat in te halen en wat macro's te schieten...Na de middag werd het dan toch droog, zodat we op eigen houtje nog een wandeling konden maken naar een minderhedendorpje in

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-20176562870274771892007-10-29T13:36:00.000+01:002007-11-18T12:36:07.207+01:00

De volgende dag staat Voen Sai op het programma : een tocht van 1 1/2 u met de jeep op alweer een heel hobbelige weg. Onze gids, Lin, een sympathieke Khmer van 28 (wat oud is voor een Cambodjaan, zegt hij ook zelf), regelt voor ons een bootje naar een dorp van de Tom Puon minderheid. Na een 3 kwartier in de brandende zon kwamen we aan bij het dorp. Er was nog volop feest aan de gang naar

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-17457050086015139822007-10-28T13:31:00.000+01:002007-11-18T12:35:36.814+01:00

De eerste dag hadden we besloten om het rustig aan te doen. Zalig ontbijten in de schitterende lodge (helemaal in de natuur) en dan op `t gemak een wandeling maken; eerst naar de uitzichtsplatforms rond de lodge en dan naar het Yaklom meer; volgens sommigen het resultaat van een inslag van een meteoor. Een fijne wandeling van 3 km en na een mini lunch (chicken wings van minikippen met

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-72276980765555350152007-10-27T13:24:00.000+02:002007-11-18T12:34:37.124+01:00

Heeeeeeel vroeg uit de veren om het busje naar het noordoosten, de provincie Rattanakiri (Yaklom Hill Lodge, Ban Lung) te nemen. Blijkt dat wij de enige niet locals zijn op dit busje. Een dikke Cambodjaan blijkt ook een beetje Engels te kunnen, en neemt ons daarmee een beetje onder zijn vleugels een beetje onder zijn hoede. Voor de rest bleek deze meneer zowat de hele bus te entertainen en

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-24821523408229640742007-10-26T14:57:00.000+02:002007-10-26T15:22:51.471+02:00

Helaba!Vandaag was een dag van contrasten: 's morgens bezochten we het Koninklijk Paleis en 's namiddags de voormalige gevangenis van het Rode Khmer regime, Tuol Sleng.Het Koninklijk Paleis verbaasde ons met z'n pracht en praal. Overal (blad)goud en glitter. Een erg mooie troonzaal en de zilveren pagode (met zilveren tegels op de vloer, mss eem ideetje voor ons huisje?!?).Eten deden we in Friends

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-6925804623995124282007-10-25T20:00:00.000+02:002007-11-18T12:33:49.584+01:00

Hoi allemaal!De vluchten op weg naar Cambodja verliepen erg vlot! Wel stuurde de BA hostess aan de Zaventemse check-in ons naar Terminal 1 op Heathrow, maar ons Anne was alert genoeg om in London op eem scherm te zien dat Cathay Pacific in Terminal 3 vertrok. Alle connecties verliepen vlot en onze bagage kwam gelijk met ons aan, oef!In de luchthaven van Phnom Penh ging alles zo mogelijk nog

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-66386518032805715972007-10-21T12:11:00.000+02:002007-10-21T12:19:48.372+02:00

Het begint nu wel serieus af te korten, maar... eerst moet er nog gepakt worden : help! Niet echt onze favoriete bezigheid dus ;-) Tot overmaat van ramp zijn we er achter gekomen dat we woensdag wel héél vroeg uit ons bedje zullen moeten; om 6.44u vertrek met de trein vanuit Berchem! Wat zullen we blij zijn dat we eindelijk op weg zijn (en onze Wim zal dan wellicht een hele vlucht lang kunnen

Annehttp://www.blogger.com/profile/16259114967887421331noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-57510749575441027742007-10-15T09:58:00.000+02:002007-10-18T16:58:57.306+02:00

Nog anderhalve week en we hebben toch maar nog enkele hotelletjes vastgelegd.Eerste hotel in Phnom Penh wordt het Cozyna Hotel aan de Riverfront. Dit ligt niet boven een bar zoals de meeste aan die kant van de stad, dus zal het mss net iets rustiger zijn? Allez, niet dat we daar teveel op rekenen. De ligging is in elk geval OK!!In Ratanakiri zullen we vanuit de Yaklom Hill Lodge de omgeving

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-24440406239723646152007-09-05T11:15:00.000+02:002007-09-11T16:24:45.239+02:00

Hoi allemaal,Deze post kondigt de volgende reis aan! Deze gaat ons (Anne en mezelf) eind oktober naar Cambodja brengen voor een dikke drie weken.De laatste trip was weer veel te lang geleden, dus de reiskriebels jeuken al een tijdje. De planning begint inmiddels concrete vormen aan te nemen (ik voeg linkjes in deze post toe ter referentie):- Beginnen in Phnom Penh om een beetje (maar niet te lang

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1165591623806018462006-12-08T16:16:00.000+01:002006-12-08T16:27:04.306+01:00

Hoi allemaal,Bedankt voor de fijne reacties!!De tweede lus was net zo fijn als de eerste. Enkele dagen ploeteren door de junglemodder van Rara Avis was zwaar maar onvergetelijk. In het kletsnatte Tortuguero hielpen we drie nesten schildpadjes in zee. Die kwamen net uit toe we op het strand langsliepen. Enkele sukkeltjes raakten niet direct uit het zand en die hebben we met de hele groep een

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1164767572730440192006-11-29T03:26:00.000+01:002006-12-12T13:18:28.066+01:00

Hoi allemaal,Net de eerste lus afgerond, en het was alvast de moeite!Ongelofelijke natuur hier. Zoveel dieren, zoveel variatie. Neusberen, apen, allerlei vogels, slangen, insecten, krabben... niet te schatten. Meest memorabel tot nu was een eileggende lederrugschildpad 's nachts op het strand. Een stevige wandeling in het Santa Rosa NP was een andere grensverleggende activiteit. Nog nooit zo ver

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1164007446441614362006-11-20T08:07:00.000+01:002006-11-20T08:24:06.683+01:00

Hallo allemaal,Net in de costa rica backpackers gearriveerd. Dat is de hostal waar we de reis beginnen. Gratis internet... cool.. wel blind tikken want het toestenbord is qwerty en de helf van de letters is van de toetsen afgesleten...We zijn na een lange reis toegekomen. 10 uur Schiphol naar Miami, en dan de security door. Mijn home security dossier werd geopend met vingerafdrukken en webcamfoto

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1163495381788880762006-11-14T09:40:00.000+01:002006-11-16T14:04:50.586+01:00

Dat ik niet verder kwam dan de eerste aflevering van m'n Zambia-dagboek is de meeste van m'n trouwe lezers inmiddels allicht duidelijk. Fotografieles en de opdrachten daarvoor en allerlei anders hebben het zaakje danig in de war gestuurd. Komt daar nog bij dat m'n favoriete cameramerk (Pentax) met een nieuw toestel kwam aandraven waarbij de hype alle voorgaande hypes in Pentax-land doet verbleken

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1143472116685108932006-03-27T16:09:00.000+02:002006-03-27T21:26:42.240+02:00

Hallo allemaal!!Vandaag begin ik met terugwerkende kracht het verslagje van m'n Zambia-avontuur te doen. 'k Ben intussen wel al een tijdje terug, maar allerlei sociale en andere verplichtingen hebben me tot nu hier weg gehouden...Op 9/3 na de middag ben ik dus de trein naar Schiphol opgesprongen vol goede moed! Ik vermoedde op voorhand dat alles niet zou verlopen als gepland, maar al bij al viel

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1141828960360766792006-03-08T15:31:00.000+01:002006-03-08T15:44:02.173+01:00

't Aftellen heeft weer een tijdje geduurd, maar morgen is 't zover. Ik vertrek naar Zambia voor een workshop digitale natuurfotografie in het South Luangwa NP.Het belooft een behoorlijke expeditie te worden om tijdig ter plaatse en nadien terug in Belgenland te geraken... Eerst per trein naar Schiphol, vandaar met KLM naar Nairobi in Kenya en dan naar Lusaka met Kenyan Airways. Daar wacht me

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1139482319713215722006-02-09T11:35:00.000+01:002006-02-09T11:55:46.476+01:00

Liefste Lezers,Allez, als ik nog lezers heb tenminste... :-D 't Is onvergefelijk lang geleden dat ik nog tot een schrijfsel kwam, maar vermits ik nu ff op werk zit te wachten tik ik hier toch maar een update bijeen... 't Is dringend van doen...Uiteindelijk pas 2/1/2006 terug kunnen beginnen werken. De hand was vreselijk pijnlijk bij de volgende controle en nog lang niet naar behoren genezen, dus

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1132157985158087282005-11-16T17:04:00.000+01:002005-11-16T17:26:31.583+01:00

Wel, ik ben dus net terug van controle in de kliniek.Het scafoïdebeentje in m'n linkerhand moet nog een 2 weken hebben om te helen, dus daar blijft voorlopig een gipsverband rond. Maar het draagverband aan m'n rechterarm ben ik toch maar kwijt... oef... 'k Heb dus 9 vingers, en dat tikt al heel wat makkelijker. Hoewel die rechterarm nog wel niet kan worden gestrekt en veel spieren zitten er ook

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1131028246785633812005-11-03T13:21:00.000+01:002005-11-03T15:41:36.393+01:00

Net de gehandicaptenopties van Windows geactiveerd op m'n ouders hun PC, ik tik met het uiteinde van een pen die ik in m'n plaaster gekneld hou... Ja, daar zit ik nu, sinds ik maandagavond terug in België toekwam na een kalvarietocht van twee dagen...In La Paz werd ik nog stipt opgehaald door Marisa en chauffeur met busje van Crilloles Tours. Marisa is gespecialiseerd in Japanse toeristen en

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1130613416755029782005-10-29T15:20:00.000+02:002005-10-29T21:19:12.966+02:00

Tja, je ziet het al aan de titel... de reis zit er al op... meer onder in deze post...Van Puno namen we de bus naar LaPaz. Deze stopte na een vlotte grensovergang in Copacabana om te wisselen van bus. Een stuk krapper ging het dan naar LaPaz.LaPaz is een gigantische stad met heel arme buitenwijken. Je krijgt een beetje een ongemakkelijk gevoel als je hier aankomt. Gelukkig vonden we snel Hostal

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1130612423894218122005-10-29T15:00:00.000+02:002005-10-29T21:22:50.413+02:00

Eerst en vooral, zeg niet Titikaka, maar Titihaha. Dat hebben ze daar nl veel liever!De bus van Arequipa naar Puno zat vol toeristen en na 5 à 6 uur waren we vlot ter plaatse. Veel mooie zichtjes van de Altiplano, jammer genoeg langs de andere kant van de bus dus hebben we er geen foto's van... In Puno scheen de zon keihard maar de middagtemperatuur blijft toch relatief frisjes uit de zon. Mede

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1130023405621289832005-10-22T18:23:00.000+02:002005-10-23T01:29:39.356+02:00

Amaai, ´t was zweten en rillen geblazen de afgelopen dagen.2 Dagen geleden vertrokken we op een onmenselijk vroeg uur uit Arequipa. Onze privégids Paul (jonge gast van 23) begeleidde ons naar de busterminal en sprong met ons de bus naar cañonland op. 6 Uur later en een lekker middagmaal (met Cocathee!!) later begonnen we aan de afdaling naar de bodem van de cañon. Dat ging redelijk goed, maar

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1129769842159074772005-10-19T19:58:00.000+02:002005-10-23T01:24:24.923+02:00

Hallo allemaal!!De vlucht was behoorlijk lang, maar alle aansluitingen kwamen netjes uit, nergens te lang moeten wachten of ons te snel moeten haasten. Enkel bij aankomst in Lima was er even twijfel of er wel iemand stond te wachten om ons naar het hotel te voeren. Na 10 minuten onduidelijkheid kwam chauffeur Max aanlopen, en vanaf dan ging alles steeds maar vlotter.De Ormeño Royal Class bus naar

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17712184.post-1129016088546348402005-10-11T09:31:00.000+02:002005-10-11T09:43:21.606+02:00

't Is spannend. Nog vijf dagen te gaan, en dan springen we de Thalys op naar Parijs, om daar het vliegtuig naar Caracas te nemen, vanwaar we verdervliegen naar Lima.En dan... vijf weken genieten van Peru en Bolivia... Ik kan nauwelijks wachten.

Wimhttp://www.blogger.com/profile/08819333178550789293noreply@blogger.com2