Kampomg Cham

Tijdens de busrit naar Kampong Cham (31/10) zitten we tussen een heleboel vriendelijke mensen in het busje. Ze deelden nl de lokale lekkernijen met ons: bamboeschors gevuld met sticky rice in kokosmelk en soja(?)bonen. Aan de smaak te oordelen zat er ook wel wat suiker in.

Vroeger dan verwacht komen we aan in Kampong Cham, maar toch hebben we niet genoeg tijd voor een fietstochtje op het nabijgelegen eilandje in de Mekong. We wandelen dan maar op en neer de dijk langs de rivier. Op de markt kunnen we de gebraden spinnen die hier de specialiteit zijn niet vinden. Allicht omdat we wat laat zijn en de meeste stalletjes al sluiten. Langs de Mekong komt 's avonds de lokale bevolking wat vertier zoeken in sport en spel.

Het Mekong hotel is gigantisch op verschillende manieren: gigantisch vriendelijk personeel, gigantische gangen, gigantisch ongezellig... Ze helpen ons in een handomdraai aan de nodige bustickets naar Kampong Thom voor de volgende dag, zodat we met gerust gemoed kunnen gaan eten in de Lazy Mekong Daze. De herhaaldelijke stroomuitval die we de hele avond ondervinden is volgens de Britse eigenaar van het restaurant te wijten aan de niet-geslaagde opstart van een nieuwe krachtcentrale. We eten Lak Lok (of zo), een Cambodjaanse steak.

Drie dagen natuur en minderheden in Rattanakiri: Dag 3

De derde nacht in Ban Lung begint het rond vier uur 's nachts te regenen om slechts de volgende dag op de middag te stoppen. Onze trekking valt dus letterlijk in het water, dus dan maar de tijd genomen om onze leesachterstand wat in te halen en wat macro's te schieten...

Na de middag werd het dan toch droog, zodat we op eigen houtje nog een wandeling konden maken naar een minderhedendorpje in de buurt. Het was leuk om de mensen bezig te zien in hun dagdagelijkse werkzaamheden...

Drie dagen natuur en minderheden in Rattanakiri: Dag 2

De volgende dag staat Voen Sai op het programma : een tocht van 1 1/2 u met de jeep op alweer een heel hobbelige weg. Onze gids, Lin, een sympathieke Khmer van 28 (wat oud is voor een Cambodjaan, zegt hij ook zelf), regelt voor ons een bootje naar een dorp van de Tom Puon minderheid. Na een 3 kwartier in de brandende zon kwamen we aan bij het dorp. Er was nog volop feest aan de gang naar aanleiding van de laatste begrafenis van 2 dagen geleden : de dorpelingen zaten vrolijk rijstwijn te drinken. Eerst gaan we dan ook het kerkhof bezoeken ; hier zien we imposante graven met vóór elk graf twee beelden, die de overledenen moeten voortellen. Naar gewoonte had de dorpsoudste zijn graf al zelf gebouwd en zijn doodskist al klaargezet onder zijn hutje : rare jongens die Tom Puon!

Na een lekker middagmaal in Voen Sai, vertrekken we terug met het bootje naar een dorpje op de andere oever, waar al 200 jaar een Chinese gemeenschap woont. Dit kan je goed zien, want elk huisje heeft onderaan wel een winkeltje!

Op de terugweg stoppen we nog even aan de kleurrijke markt van Ban Lung waar de minderheden hun waar aan de man komen brengen. Wim breekt er meteen het ijs, met zijn fototoestel, waarna de sfeer er heel vrolijk wordt.

Drie dagen natuur en minderheden in Rattanakiri: Dag 1

De eerste dag hadden we besloten om het rustig aan te doen. Zalig ontbijten in de schitterende lodge (helemaal in de natuur) en dan op `t gemak een wandeling maken; eerst naar de uitzichtsplatforms rond de lodge en dan naar het Yaklom meer; volgens sommigen het resultaat van een inslag van een meteoor.

Een fijne wandeling van 3 km en na een mini lunch (chicken wings van minikippen met rijst) en een verfrissende zwempartij in het meer ook nog eens rond het meer gewandeld door de bamboebosjes; schitterend!

Naar het groene Noordwesten

Heeeeeeel vroeg uit de veren om het busje naar het noordoosten, de provincie Rattanakiri (Yaklom Hill Lodge, Ban Lung) te nemen. Blijkt dat wij de enige niet locals zijn op dit busje. Een dikke Cambodjaan blijkt ook een beetje Engels te kunnen, en neemt ons daarmee een beetje onder zijn vleugels een beetje onder zijn hoede. Voor de rest bleek deze meneer zowat de hele bus te entertainen en daartussen nog eens continu met zn GSM in de weer te zijn.

De reis verliep voorspoedig (de weg viel zelfs redelijk goed mee), tot :

1. We niet ver van Ban Lung een platte band hadden

2. Weer wat verder (het was al donker) de achterklep openvloog en één van onze rugzak er uit vloog. Wim is er toen samen met twee Cambodjanen als een haas achtergelopen; en heeft hem toen ook gevonden. Hij mocht hem wel absoluut niet zelf terugdragen!

3. Onderweg met de jeep naar de lodge een vrachtwagen de (zeer slechte) weg ( te vergelijken met de weg naar Rara Avis, Costa Rica) versperden, zodat we er niet langskonden. De jeep heeft dan uiteindelijk de vrachtwagen (!) losgetrokken, zodat we eindelijk in de ldge aankwamen waar we van een welverdiende Ankor bier konden genieten!

Ons jungle avontuur kon beginnen...

Royalty en Horror

Helaba!

Vandaag was een dag van contrasten: 's morgens bezochten we het Koninklijk Paleis en 's namiddags de voormalige gevangenis van het Rode Khmer regime, Tuol Sleng.

Het Koninklijk Paleis verbaasde ons met z'n pracht en praal. Overal (blad)goud en glitter. Een erg mooie troonzaal en de zilveren pagode (met zilveren tegels op de vloer, mss eem ideetje voor ons huisje?!?).

Eten deden we in Friends, een resto waar straatkinderen opgeleid worden in de horeca. Eten dus voor een goed doel en 't was nog lekker ook!

Met de tuktuk gingen we dan op weg naar het Tuol Sleng museum wat ons langs de koloniale herenhuizen van de rijkere buurt voerde. Het museum over de folterpraktijken van de Rode Khmer laat een beklijvende indruk op ons na. Het deed ons wat denken aan het House of Terror dat we eerder dit jaar in Budapest bezochten, maar nog wat wreder.

Morgen trekken we naar het noorden, naar Ban Lung, waar we in de rust van de natuur de stadsdrukte achter ons zullen laten. Wellicht is er daar geen internet, dus verdere posts zullen even op zich laten wachten...

Anne en Wim

We zijn er!!

Hoi allemaal!

De vluchten op weg naar Cambodja verliepen erg vlot! Wel stuurde de BA hostess aan de Zaventemse check-in ons naar Terminal 1 op Heathrow, maar ons Anne was alert genoeg om in London op eem scherm te zien dat Cathay Pacific in Terminal 3 vertrok. Alle connecties verliepen vlot en onze bagage kwam gelijk met ons aan, oef!

In de luchthaven van Phnom Penh ging alles zo mogelijk nog vlotter, in hoop en al een 45 minuten zaten we in de taxi naar het Cozyna Hotel. Een erg propere stek aan de rivier, waar we allicht ook onze laatste dag in Phnom Penh zullen verblijven.

's Namiddags strekten we voor het eerst onze benen en deden we de stadswandeling zoals we die in de Lonely Planet vonden. Wat Phnom (tempel waar de stad ontstond), de centrale markt (geen gefrituurde spinnen gevonden :-( ), koloniale architectuur en heel veel tafereeltjes uit het dagelijkste leven. Via het indipendence monument terug naar de riverfront om in het uitstekende Frizz Restaurant van onze eerste schotel echte Khmer Cuisine te genieten!

Op naar de volgende dag!

Anne en Wim

Enkele foto's:

Help! Pakken geblazen!

Het begint nu wel serieus af te korten, maar... eerst moet er nog gepakt worden : help! Niet echt onze favoriete bezigheid dus ;-) Tot overmaat van ramp zijn we er achter gekomen dat we woensdag wel héél vroeg uit ons bedje zullen moeten; om 6.44u vertrek met de trein vanuit Berchem! Wat zullen we blij zijn dat we eindelijk op weg zijn (en onze Wim zal dan wellicht een hele vlucht lang kunnen slapen : de gelukzak!)!
Anne

De planning wordt concreter

Nog anderhalve week en we hebben toch maar nog enkele hotelletjes vastgelegd.

Eerste hotel in Phnom Penh wordt het Cozyna Hotel aan de Riverfront. Dit ligt niet boven een bar zoals de meeste aan die kant van de stad, dus zal het mss net iets rustiger zijn? Allez, niet dat we daar teveel op rekenen. De ligging is in elk geval OK!!

In Ratanakiri zullen we vanuit de Yaklom Hill Lodge de omgeving verkennen. Warm aanbevolen en eigenlijk het enige alternatief in de regio, dus hebben we geboekt.

Ook in Siem Reap (vlakbij het erg toeristische Angkor!) hebben we al een hotel gereserveerd. Daar gaan we het wat chiquer zoeken. The Villa komt aanbevolen door m'n Boomse buren die daar nauwelijks enkele weken geleden nog passeerden. We keken eens naar de website en besloten ervoor te gaan...

Voor de laatste dagen in Kep hebben we nog Vanna Bungalows gevonden, maar dat kunnen we nog niet reserveren wegens geen internet ginderachter. We zullen enkele dagen op voorhand proberen te bellen in de hoop nog een kamer vast te kunnen leggen. 't Ziet er in elk geval super uit...

We tellen verder af...

Wim