Einde van deze blog

Hallo allemaal,

Snel een korte post om jullie te laten weten dat de dagen van deze blog geteld zijn. Ik heb besloten niet langer van blogspot gebruik te maken voor onze reis en persoonlijke blog.

Maar vrees niet, onze posts zullen nog steeds te lezen zijn hoor!! Ik zette immers een nieuwe blog op met de WordPress engine. Deze laat toe op m'n eigen webstek te bloggen, wat een meer flexibele werkwijze toelaat. Bovendien blijven we zo meester van ons materiaal.
Dit is 't adres: http://www.ishpuini.be. Je vind er alle oude posts en alle commentaren die we van jullie mochten ontvangen! De oude redirect http://blog.ishpuini.be werkt ook nog, enkel de http://ishpuini.blogspot.com zal niet meer worden aangepast. Dit bericht geldt als allerlaatste post om jullie in de goede richting te wijzen...

M'n Pentaxia blog (The Adventures of Ishpuini in Pentaxia) blijft tot nader order wel actief op blogspot. Vooral omdat WordPress geen twee verschillende blogs ondersteunt en ik de zaken voorlopig gescheiden wil houden (en geen dubbele software wil installeren op m'n webstek).

cya op ishpuini.be!!

Wim

Terug naar huis... met een tussenstop in Hong Kong

Vóór we onze taxi naar de luchthaven nemen, wandelen we nog een laatste keer over de Sisowath Quay naar een leuke resto voor het ontbijt. De rit naar de luchthaven verloopt vlot, vermits de ochtendspits al achter de rug is. Aan de check-in balie kunnen ze ons wel nog geen boarding pass van Londen naar Brussel geven, dus dat wordt nog spannend. Verder verloopt alles weer vlot, zoals eigenlijk al alle transport tijdens onze drie weken in Cambodja. Van achter het vliegtuigraampje werpen we nog een laatste blik op dit mooie natte land; het was een fantastische reis!

In Hong Kong hebben we 9u vóór we de volgende vlucht naar Londen moeten nemen. Gelukkig blijkt het mogelijk om de luchthaven te verlaten. Er werden zelfs speciale trajecten voor transitpassagiers uitgestippeld. We nemen dus de trein naar Hong Kong city, een traject van 24 minuten. Vanuit het vliegtuig hadden we al kunnen zien dat Hong Kong spectaculair gelegen is, tussen groene bergen en omringd door de zee.

De stad zelf is hypermodern. Wat een verschil met het kleine Phnom Penh! De voetgangers lopen niet over de stoep, maar hebben een eigen wandelboulevard in de hoogte. Op die manier heb je geen last van het drukke verkeer en de uitlaatgassen. Stukken van deze "lucht"-boulevards lopen door de talrijke winkelcentra met luxewinkels : Hier kan Milaan zelfs niet tegen op!

We wandelen verder richting de tram naar de "Peak" en passeren spectaculaire wolkenkrabbers, met af en toe een historisch gebouw er tussen. Aan de tram is het aanschuiven geblazen, want iedereen wil toch wel deze spectaculaire stad van bovenaf bewonderen. Het historisch trammetje kruipt steil (het lijkt wel 45°) tegen de helling naar omhoog. Jammer genoeg zijn we te laat voor de zonsondergang, maar de duizende lichtjes van de wolkenkrabbers zijn ook echt de moeite!

Nadat we van het uitzicht genoten hebben, gaan we lekker dinneren bij een echte Chinees : absoluut ons sjiekste diner van de laatste drie weken, maar ook heel lekker!

Tegen 22u zijn we terug op de luchthaven, waar we nog tot 1.40u moeten wachten voor onze internationale vlucht. We vertrekken nl. 45 min later dan voorzien, omdat we anders te vroeg in Londen zouden zijn, waar we toch niet vroeger zouden kunnen landen.

En Londen Heathrow... is natuurlijk de plaats waar het weer misloopt : men weet niet welke gate het vliegtuig zal vertrekken, en men stuurt ons van het kastje naar de muur. Het is duidelijk dat we vertraging zullen hebben, maar... waarom wordt dit dan niet aangekondigd?!? 1u later dan gepland zijn we uiteindelijk onderweg naar Brussel. Tijd dus om na te denken over onze volgende reisbestemming! (Maar misschien toch een bestemming kiezen, zodat we niet via Londen Heathrow moeten ;-) )

Onze laatste dag in Cambodja

We hebben besloten om vanuit Kep pas de bus van 12.30u terug naar Phnom Penh te nemen. Onze laatste voormiddag genieten we dus nogmaals in onze hangmat van de rust in Kep.

In Phnom Penh nemen we terug onze intrek in het Cozyna hotel. Gelukkig hebben we aan het begin van onze reis gereserveerd, want het is duidelijk al een stuk drukker dan toen we aankwamen drie weken geleden.

Het begint weer te regenen als we 's avonds uit eten gaan; is dit om de terugkeer naar België wat minder pijnlijk te maken? ;-)
We besluiten om nog eens naar Frizz te gaan; niet ver en lekkere Khmer keuken. Onze laatste fles Ankor bier ("Big bottle, two glasses") smaakt!

2 dagen genieten in Kep

Na de vermoeiende uitstap naar Bokor, nemen we de volgende morgen de bus naar Kep, aan de Golf Van Thailand. We hebben een kamer gereserveerd in Vanna Bungalows, een paradijsje in hillside Kep. Onze kamer is eigenlijk een houten bungalow met een groot terras met hangmatten, dat uitkijkt over de zee en de eilandjes in de buurt. Net na onze aankomst begint het te regenen. Dan maar optimaal genoten van onze fantastische accomodatie en met een boek in onze hangmatten gekropen.

Na de middag stopt het met regenen, dus wij op verkenning naar Kep. Eigenlijk is er niet echt een centrum daar; Kep bestaat uit de skeletten van verlaten Franse koloniale villa's, enkele hotelletjes en restaurantjes, een wandelboulevard langs de zee, een (kort) strand, twee buitenverblijven van Koning Sihanouk, een zoetwaterzwembad en een pier voor de boten naar Rabbit Island.

Het is nog altijd redelijk warm, dus alvorens terug te keren naar ons hotel, besluiten we nog een fris pintje te gaan drinken op een terras met uitzicht op zee. Een Iers koppel dat bij ons in de pickup naar Kep zat, komt er ook binnen : Cambodja is toch klein!!

Van in onze luie terraszetel zien we een nieuw onweer aankomen en wat later begint het weer te gieten; in een mum van tijd staat de straat blank. We delen dan maar een tuk tuk met onze Ierse vrienden, terug naar het hotel. 's Avonds genieten we van een lekkere amok (wat ons betreft één van de beste tijdens deze reis) en garnalen met verse Kampot peper in het restaurantje van het hotel.

De volgende dag zijn alle wolken verdwenen; een prachtig weertje voor onze boottrip naar Rabbit Island. Om 9u stipt komt de motodup, waarbij we deze uitstap geregeld hebben ons oppikken aan ons hotel. Rabbit Island is een eiland voor de kust, met een paradijslijk palmbomenstrand. Bovendien is het bekend voor de krabbevangst. Over de lengte van het strand zijn er verschillende stalletjes die verse krab en andere lekkernijen uit de zee verkopen. Aan elk stalletje zijn er ook hangmatten en bamboeplatformen, waar je lekker kan luieren. Na een verfrissende duik in de zee, nemen we plaats aan één van de tafeltjes voor een bord overheerlijke krab, recht uit de zee (de krabben worden bewaard in bamboemanden in de zee ter hoogte van het stalletje. We hebben tijd, dus we doen er anderhalf uur over om onze drie krabben/pp op te smullen.

Tegen 16.30u vetrekt ons bootje terug naar het vasteland. 's Avonds schitteren miljoenen sterretjes boven ons hoofd...

Kampot dag 2: Bokor Hill Station

Via de guesthouse hebben we een dagtrip naar Bokor Hill Station geboekt: de ruines van een aantal gebouwen uit de tijd dat Cambodja een Franse kolonie was, bovenop een berg, midden in een natuurreservaat. De weg er naar toe is... weg! Gedurende twee uur hobbelen en schokken achterop een pickup met houten bankjes... Bovendien heeft het 's nacht geregend en hangen de heuvels rond Kampot in de wolken.

Maar wonder boven wonder beginnen de wolken als we boven komen te wijken; dit geeft deze plaats met ruines van oude gebouwen bedekt met een laagje oranje mos wel iets mysterieus. Eerst bezoeken we het oude verblijf van de koning en daarna gaat het verder naar boven waar nog een oud kerkje staat en de ruines van een "Grand Hotel". Vooral dit laatste is erg indrukwekkend; je kan er door de zalen en gangen dwalen en je proberen de grandeur van weleer voor te stellen, of hoe de Rode Khmer en het Vietnamese leger hier destijds een verwoede strijd leverden van gebouw naar gebouw. Na de oorlog werd het hill station verlaten, waardoor het er bij ligt zoals nu.

Vanaf het terras van het hotel heb je een prachtig uitzicht (tussen de wolken) over de Golf Van Thailand en het plaatsje Kep. Maar vooral indrukwekkend zijn de opstijgende geluiden uit de jungle onder ons (hier zitten nog tijgers, maar die lieten zich niet horen ;-)
Aan het hotel kregen we een lekkere lunch : een groentencurry met rijst en achteraf banaantjes).

Na het bezoek aan het hill station moeten we terug de pickups op richting de nabijgelegen watervallen. Onderweg verliest onze pickup z'n uitlaat; wat een stank! Ook de deur van het vehicle heeft zijn beste tijd gehad en moet worden dichtgehouden met een touw. Maar onze pickup is wel de snelste: met een rotvaart vliegt hij (waar mogelijk) het hobbelpad af. Mountainbikers en moto's die we onderweg tegenkomen toetert hij zowat van de weg af!

Om de dag af te sluiten is er nog een boottochtje voorzien op de rivier tot in Phnom Penh; jammer genoeg is het al te donker om veel te zien, behalve dan de lichtjes van honderden vuurvliegjes.

In het hotel gekomen zij we volledig geradbraakt en totaal uitgeput. We eten dan maar in de resto van het hotel, want we hebben echt geen fut meer om naar de rivier te lopen. Het restaurant zit echter vol, maar het vriendelijke personeel sleept voor ons speciaal een tafeltje naar buiten, zodat we toch ter plaatse kunnen eten, en 't smaakte!

Van Takeo naar Kampot

's Morgens in Takeo besluiten we te gaan ontbijten in het restaurant aan het water. We dachten gisteren een omelet op de kaart gezien te hebben, wat voor ons synoniem is voor een westers ontbijt. Probleem : hetgeen wij aanduiden op de kaart als omelet, blijkt er niet te zijn, wat ons vreemd lijkt in een land waar eieren met de kilo gegeten lijken te worden... Wim probeert nog tevergeefs een kip na te doen die een ei legt, maar er is niets aan te doen. Dan maar hot tea en coffee. De koffie lukt; maar de hot tea blijkt een ice tea te zijn (welke slimmerik heeft die kaart van het Khmer naar het Engels vertaald?!?)...

Ons volgend avontuur begint na het ontbijt; vermits de bussen naar Kampot hier niet stoppen, moeten we eerst 13km met de tuk tuk en dan met een shared taxi busje verder tot in Kampot. Zoals elders dachten wij de tuk tuk voor onszelf te hebben, maar blijkbaar stappen meer en meer mensen bij ons op. Aan de taxistand gekomen, hebben wij er snel één voor een goed prijs geregeld. Nu nog wachten tot het busje vol zit, zodat hij kan vertrekken. En het busje wordt ook volgestouwd; met duizenden lege zakken... (onze rugzakken konden er nog net bij!) Verder nog een viertal locals en we zijn weg! Onderweg blijkt dat de deur klem zit; gelukkig zitten wij aan de kant van het raampje, dus in Kampot aangekomen, klimmen wij er dan ook langs die weg uit; waarschijnlijk een heel grappig zicht voor de aanwezige motodups.

Het ons aanbevolen guesthouse (Blissful) valt niet echt bij ons in de smaak en onze tuk tuk overhaalt ons om naar the Long Villa te gaan kijken. Voor quasi dezelfde prijs hebben we hier een kamer mét warm water, een restaurantje en uiterst vriendelijk personeel. 's Avonds gaan we eten in één van de restaurantjes langs de rivier, het ontzettend gezellige, heel lekkere Rikitikitavi, maar wel nogal prijzig!

PS: geen foto's vandaag...

Takeo: In the middle of nowhere en... veeeel water

Met de bus gaat het van Kompomg Chnang naar Phnom Penh; daar hebben we geluk, want we kunnen meteen overstappen op de bus naar Takeo, die al staat te wachten : onze verovering van het zuiden van Cambodja is begonnen!

Op de bus naar Takeo zijn wij de enige Westerlingen; niet verwonderlijk want de meeste toeristen lijken Takeo links te laten liggen en rechtstreeks naar Kampot of de stranden in het zuiden te gaan. De reisverslagen leren ons dat de bushalte te ver ligt van het centrum zodat we met ons tweeën, inclusief bagage (!) één (1!) moto nemen naar het guesthouse dat aanbevolen wordt door een recent reisverslag. Eén grote troef: ze spreken Engels! Bovendien, zijn ze er ontzettend vriendelijk. We krijgen de beste kamer (we zijn ook de enige gasten), die is op 't eerste zicht OK, maar het sanitair moeten we maar niet met een vergrootglas bekijken ;-)

De dochter des huizes raadt ons aan op de markt aan een stalletje te gaan eten (ook een ervaring) en zou voor ons een boot zoeken om ons naar de pre-Ankor sites Ankor Borei en Phnom Da te brengen. Volgens onze informatie zou dit een erg mooie boottrip moeten zijn, door allemaal kanaaltjes, maar met het einde van het regenseizoen zijn alle kanaaltjes verzwolgen in één grote watervlakte. De tempels zelf zijn niet echt de moeite (dat wisten we), dus is dit bezoek eigenlijk een teleurstelling.

's Avonds eten we in het enige restaurant van het stadje, dat prachtig gelegen is op een terras op het water; de rust en het uitzicht maken toch wel één en ander goed.

Kampong Chnang : het leven aan het Tonle Sap Meer

Met de bus komen we na een drie uur durende rit aan in Kampong Chnang, een niet-toeristisch provinciaal stadje aan en op het Tonle Sap meer.

Een motodup had ons direct gespot en wilde ons per se meenemen naar zijn guesthouse. Vermits we de naam al gehoord hadden in de Reiswijzer verslagen hebben we het maar geriskeerd, maar het hotel bleek vol te zitten. In het tweede hotel dat hij ons wilde opdringen spraken ze geen letter Engels, en dan hebben we hem vriendelijk maar beslist gevraagd ons naar het Sokha Guesthouse te brengen, volgens onze bronnen zo wat het beste alternatief in Kampong Chnang en men spreekt er Engels. Dan in 1 van de twee restaurants van het stadje snel wat gaan eten en dan beginnen we aan onze wandeling.

Kampong Chnang is letterlijk omgeven door het meer; onze wandeling leidt ons eerst langs paalwoningen. Jammer genoeg kunnen we er nog niet tussenlopen, want het water is nog niet helemaal gezakt; verder in het droge seizoen moet dit wel mogelijk zijn en heel leuk om te doen. Voorbij een Wat die het echte begin van het meer markeert komen we aan een haventje. Probleem: We moeten naar het toilet, maar probeer dat maar eens duidelijk te maken in een stadje met nagenoeg geen toeristen en waar de meesten alleen Khmer spreken, laat staan kunnen lezen. Uiteindelijk heeft een ondernemende booteigenares het lumineuse idee om ons naar een schooltje te brengen, waar ze er achter komen wat onze "hoge nood" wel is ;-) Algemene hilariteit natuurlijk! En we belonen onze "redster" door met haar een boottochtje langs het drijvende deel van de stad te maken; ook hier zien we alle dagelijkse activiteiten van dichtbij; een drijvend winkeltje, het herschilderen van de boten voor de festiviteiten eind deze maand, ...

Achteraf lopen we nog door tot aan het tweede haventje waar men continu goederen af en aan zeult; een bedrijvigheid van belang! Langs het water vinden we ook veel foodstalletjes en marktkraampjes.

Na onze fikse wandeling gaan we vroeg eten in het zelfde restaurant als 's middags, want veel keuze hebben we natuurlijk niet.

Battambang : met de moto op verkenning op het platteland

Vandaag maken we twee motortrips op het platteland rond Battambang, met twee drivers die door de hoteleigenaar zijn aanbevolen (we hadden eigenlijk een andere gevraagd, maar die bleek bezet): Sorphong en Phi-lay. Deze zijn een echte aanrader!

De eerste trip voert ons naar een Ankoriaanse tempel via een mooie route waar we het alledaagse leven leren kennen : het maken van sticky rice met kokos in bamboe (een lekkernij die we in Kampong Cham al proefden), de verwerking van vis (vispasta, gedroogde vis, gerookte vis, ...), het vervaardigen van rijstnoedels en het maken van rijstpapier voor de springrolls. Aan het begin van de trip houden we ook even halt aan een lokaal Killing Fields monument (In battambang heeft de Rode Khmer lelijk huisgehouden). Phi-Lay heeft het Rode Khmer regime zelf nog meegemaakt en vertelt ons naar aanleiding van de reliefs op het monument zijn eigen verhaal (Zijn vader diende nog onder Lon Nol, zijn hele familie werd hierom uitgemoord en hijzelf is Phnom Penh kunnen ontvluchten naar Battambang door een nieuwe identiteit aan te nemen. Hij heeft veel honger geleden en ontzettend hard moeten werken en is uiteindelijk in een vluchtelingenkamp in Thailand aanbeland.)

Na de lunch en platte rust in het hotel vertrekken we voor onze tweede trip, met als einddoel de bamboetrein. Deze keer zien we lokale vissers aan het werk, gaan over een vervaarlijke spoorwegbrug (waar nu alleen voetgangers over lopen en tweewielers over balanceren), testen de plaatselijke vervaarlijk wiegende Gloden Gate bridge, gaan fruit en rijstwijn proeven bij een boerderij en maken een mooie tocht door de rijstvelden. Voor we aan de bamboetrein komen, bezoeken we nog de lokale steenbakkerijen, waar Wim zich als echte Boomenaar metteen op z'n plek voelt!

De Bamboetrein zelf is een uitvinding van de lokale bevolking : op de bestaande sporen (van de traagste trein van Azie), gebruiken zij zelfgemaakte "treintjes", bestaande uit twee paar wielen, een platform uit bamboe en een motor; elke keer als er een bamboetrein uit de tegengestelde richting komt, moet er bedisseld worden wie er af moet (de lichtste, en dus niet wij met onze twee moto's!) en die moeten dan letterlijk even van de sporen... En dan is het zalig zoeven door het mooie landschap rond Battambang!

Boottocht van Siem Reap naar Battambang

Om 6u stipt komt het busje van de bootmaatschappij ons oppikken aan ons hotel in Siem Reap; alleen is er slechts plaats voor 1 persoon; Dan maar met ons tweetjes op 1 plaats geperst en op weg naar... nog een hotel! Er blijkt nog een persoon mee te moeten, maar dit is echt onmogelijk. De onfortuinlijke passagier moet dan maar met een moto achter ons aan; en dan maar hopen dat haar rugzak (die wel de bus opgaat!) ook heelhuids op de boot geraakt!

De boottocht zelf voert ons eerst over het Tonle Sap meer, wat zo groot is dat het bijna een binnenzee lijkt. Verder gaan we stillaan de mangrove in en passeren langs drijvende dorpen, waar er langs alle kanten weer een vrolijk "Hello! Hello!" klinkt. Ook zien we veel watervogels, zoals een visarend, pelikanen, reigers, een ijsvogel, roerdompen,...

Omstreeks half 3 komen we dan in Battambang aan, waar we meerijden met het busje van het Royal hotel; eenvoudig, maar netjes en een heel vriendelijke staff. Boven is er ook een dakrestaurant, waar we even van de bootreis kunnen bekomen. Na een kleine stadswandeling en een welverdiende douche gaan we eten in The Smoking Pot; waar de Thaise curries en de Cambodjaanse Amok ongelooflijk lekker smaken.